Facebookberichten

14 november 2013

Als aanloopje op mijn blog hier wat berichten die ik op Facebook plaatste ivm mijn voormoeders:

woensdag 4 september 2013 om 19:01

Weer even een anekdote over Maria Gelissen, mijn betovergrootmoeder. Ik heb zojuist weer met een kleindochter van haar gesproken, die zich de verhalen van haar moeder nog goed herinnert. Een zoon van Maria had ergens fruit gepikt. De agent van Stein had hem ter berisping geslagen. (Dit speelt rond 1915.) Maria wist hoe laat de agent op zijn fiets zijn rondje door Stein maakte en door hun straat kwam, dus ze stond hem op te wachten bij de poort, nodigde hem uit op de koffie en sloot de poort achter hem. Op de binnenplaats pakte ze de bezem en gaf de agent ervan langs met de woorden: "Als jij mijn zoon iets aan doet doe ik jou iets aan, dus laat ik het niet nog eens horen!" En de agent heeft haar kinderen nooit meer geslagen.
Prachtig verhaal, daar hoop ik er nog meer van te krijgen! Mijn betovergrootmoeder was een topwijf! En ... die kleindochter heeft ook een foto van Maria Gelissen, dus binnenkort krijgen al deze verhalen ook een gezicht!

vrijdag 30 augustus 2013 om 11:32

Zojuist gesproken met de 85-jarige kleindochter van mijn betovergrootmoeder! Ze was 3 jaar toen haar oma overleed, ze kan zich er weinig van herinneren, maar ze woonden naast elkaar en liepen bij elkaar in en uit. Te spreken met iemand die bij Maria Gelissen op schoot gezeten heeft brengt mijn betovergrootmoeder nog meer tot leven. Bijzonder!

vrijdag 23 augustus 2013 om 23:24

Mijn betovergrootmoeder Maria Gelissen was een brikkebekker. Omdat er in Stein e.o. geen droog brood te verdienen was, spijkerden hele families na Pasen hun huis dicht en vertrokken met kinderen en al richting Duitsland om brikken (bakstenen) te bakken. Van april tot september bleven ze daar en kwamen dan net op tijd voor de oogst weer terug in Stein. Een van die keren heeft Maria de tocht te voet naar Duitsland gemaakt terwijl zij hoogzwanger was, want haar dochter werd op 22-04-1889 in Holzweiler geboren. De vrouwen moesten tot aan de weeën doorgaan met werken en ook na de bevalling gauw weer aantreden. Wie er voor de baby zorgde? Geen idee, want ook de kinderen werkten mee. In totaal heeft Maria drie (van de 16) kinderen 'aan de brikke' gekregen.
Vandaag ben ik eens gaan uitzoeken naar welke plaatsen zij zoal trokken om die 'brikken te bekken'. Deels Roergebied, maar ook veel in het noorden van de Eifel. En ... in veel van die plaatsen zijn ook MATRONENSTENEN gevonden! Ik wist wel dat die matronen iets met mijn voormoeders van doen hadden!

Jaren achtereen bracht zij dus de helft van het jaar in Duitsland door. Een nomadenbestaan. Zoals ik mij met mijn vele verhuizingen ook lang een nomade heb gevoeld. En dat in Duitsland ... Bijzonder!

Dat boek gaat er komen! Ik ontdek al allemaal dingen die al generaties lang van moeder op dochter worden doorgegeven. Bijzonder hoe je eigen leven in een ander licht komt te staan als je het leven van je voormoeders leert kennen, dus ik kan iedereen aanraden om mij na te volgen.

donderdag 22 augustus 2013 om 10:45

De voormoederjacht gaat door. Mijn betovergrootmoeder Maria Gelissen kreeg in 30 jaar tijd 16 kinderen. Mijn overgrootmoeder hoort bij de eerste helft en had al een kind voordat haar jongste zusje werd geboren. Van die jongere kinderen van Maria Gelissen zijn nog kinderen in leven. Zij hebben hun oma nooit gekend, maar misschien weten ze nog verhalen over wat voor vrouw zij was. Dus veel met Limburg aan de lijn en steeds een klein puzzelstukje verder. Ondertussen krijgt dit gedicht van Neeltje Maria Min een nieuwe betekenis voor mij:

Mijn moeder is mijn naam vergeten.
Mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?
Noem mij, bevestig mijn bestaan,
Laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.

zaterdag 13 juli 2013 om 10:21

Volgende week ga ik met mijn moeder een week naar Zuid-Limburg, op zoek naar sporen van onze voormoeders in Stein. Grappig om dan via Anneke Wittermans tegen te komen dat de laatste in een vrouwenlijn (en dat ben ik) "bewust of onbewust de verantwoordelijkheid voelt voor het reinigen van de lijn." Mooie taak voor mij!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Real time web analytics, Heat map tracking

Klaar Licht

Klaar Licht is bij Bol.com verkrijgbaar als paperback en e-book.